Vertaling: Shaktimaan
Deze thee is lauw, Mr Lint. - Het spijt me, Sir Lionel.
Het is een koude avond en we zijn ver uit de kust.
Hoor je dat?
De perfecte plek. We moeten aan de slag. Pak de doedelzak uit.
Heel goed. Daar gaan we.
Denkt u dat dit zal werken?
Ze zeggen dat muziek het wilde beest kalmeert.
Dat betwijfel ik, meneer. - Heb je de camera? Dat is essentieel.
Onder uw stoel, meneer. - Goed.
Laat de mannen van de club maar spotten als ze het onweerlegbare zien.
Ik had in het leger moeten gaan.
Sir Lionel?
Darwin's vinken, ze bestaat.
Ik wist het...
Pittige tante, of niet?
Hou even vast.
Een beetje naar rechts graag.
Nee, de andere rechts. Zo ja, en wat zeggen we dan?
Help me! - Nee, Mr Lint. Wat zeggen we nog meer?
M'n handen bloeden.
Kun je "cheese" zeggen? - Asjeblief!
Goed genoeg.
Een carnivoor.
Verman jezelf, Mr Lint. Er is niks gebeurd.
O, strijkstokjes.
Ik neem ontslag.
Ik kan dit niet meer aan. Ik doe het niet.
Je werd verscheurd door een prehistorisch meermonster.
Wie kan dat nou zeggen? - Niemand.
Omdat ze allemaal dood zijn. - Ik dacht dat je harder was.
Wat is er mis met jou? Ik ben een mens.
Ja, één van de anderhalf miljard.
Maar dat wezen aan de andere kant...
is uniek in zijn soort, snap je dat?
Dat snap ik heel goed.
Geen wonder dat je iedereen wegjaagt. - Blijf, Mr Lint.
Ik garandeer dat je niet weer wordt opgegeten. Belooft.
Dat zei je vorige keer ook.
Als ik serieus gezien wil worden door het avonturiercomité...
moet ik bewijs verzamelen.
Mijn fout was om te vertrouwen op die nieuwerwetse camera's.
We gaan terug en halen echt bewijs.
We kunnen... - We zullen niet. Jij staat er alleen voor.
Wat jammer.
"Geachte heer Lionel Frost, als befaamd zoeker van mythische beesten...
"heeft u wellicht interesse in dit voorstel. Ik kan u vertellen...
"over het nog onontdekte wezen bekend als de Sasquatch.
"Volg het pad naast Old Kemp Creek, in de staat Washington...
"en u zult hem vinden. Ik ben echt serieus en ik...
ik geloof dat u dat ook bent."
Old Kemp Creek. Ik wist het.
Dit volgen we op de voet.
De voet. Dat is een...
De optiematen club. Gerespecteerd genootschap van geweldige mannen.
Jij bent het. Je weet dat ik opdracht heb... - Ja, goed. Dank je.
Daar stond hij voor me, starend naar mij met zijn boze heidense ogen.
Geen geluid behalve de wind door zijn jurk van gras.
In een flits zakte ik op m'n knie, ging met mijn hand in m'n broek...
haalde m'n pistool eruit, die tegen de m'n dijen zat.
Zette dat tussen zijn ogen en hij viel ter plekke neer.
Nog voor hij "God save the Queen." kon zeggen.
Een nobele strijd. Godzijdank was hij niet gewapend.
Wat gebeurde er toen?
Ik was voorlopig nog niet uit dat bos.
Het enige wat nog in de weg stond was...
Sir Lionel Frost.
Heren, ik heb spannend nieuws.
Daar heb je de monsterjager. - Deze club is alleen voor leden.
Wat is er nu weer, Frost?
Kom je ons vertellen over Nessie? - Mijnheer, Piggot-Dunceby.
Waarom laat u ons het bewijs niet zien uit het meer?
Een spijtige uitkomst van een overigens veelbelovende expeditie.
Maar ik kom niet om te klagen over geleden tegenslag. Ik ben hier...
om mijn laatste, meest betoverende onderneming te onthullen.
Daar begint hij weer.
Geef toch op, man. - Wat ik hier heb is een afgietsel...
van een reusachtige niet menselijke voetafdruk.
Is dat een big foot? - Dat zal wel een grote knul zijn.
Een van tientallen ooggetuigenverslagen van een mysterieus wezen.
Mag ik even?
Groot, harig en rechtop lopend, noch aap, noch mens...
maar de schakel daartussenin.
Hij kent vele namen. Skookum, Rougarou...
Tse'nahaha, Loo Poo Oi'Yes.
Maar vooral bekend in een warrige variant in een oud Halkomelems dialect...
als Sasquatch. - Dat blijft nooit hangen.
Ik biedt u een blik op een legendarisch wezen verloren in tijd.
En het bewijs, zeg ik je...
dat de voorouders van de mens geen grote verhalen zijn vol rare dingen...
maar levend en wel zijn. En wonen in de nieuwe wereld.
Lariekoek. - Denk er eens over na.
Bewijs van primitieve voorouders, de missende link.
Nee, ik kan er niet aan denken. Ik doe het niet.
Kijk om je heen. Je bent onder de meest gerenommeerde avonturiers ter wereld.
De leden van deze club hebben oceanen doorkruist...
de jungle getemd, de hoogste toppen bedwongen.
We hebben de ongelovigen afgeslacht, en goede Britse tafelmanieren geleerd...
aan barbaren over de hele wereld.
U meneer, probeert met ons te spotten.
Nee, ik probeer me aan te sluiten.
En de ontdekking van dit wezen moet mijn plek hier verzekeren.
Wat zegt u daarop? - Ik zeg dat wij van grootse komaf zijn.
Niet van grote apen.
Ik zeg dat u het fout heeft.
Wat? Ik geloof dat het hand in hand gaat.
En verder... - Wat zegt hij nou?
Ik dacht, dat u het fout heeft. - Ik heb genoeg gehoord.
Uw woorden zijn waardeloos.
Mijn woorden betekenen alles voor me. Wat zijn die van u waard?
Neemt u mij niet kwalijk.
Ik geef u mijn woord dat ik terugkom met bewijs van dit wezen...
en als wederdienst, geeft u toe dat u fout zit en...
u maakt me lid zodat ik eindelijk kan zijn waar ik thuishoor.
U hoort hier niet thuis en u zult falen.
In dat geval, heeft u niets te verliezen.
Goed dan. - Belooft u dat?
Dat doe ik.
Dan excuses voor mijn vertrek. Ik moet nog veel voorbereiden.
Dank u.
Tot we elkaar weerzien, heren.
Dit zijn donkere dagen, Collick.
Elektriciteit, stemrecht, evolutie.
We staan op de rand van de afgrond.
Let maar op mijn woorden. En de grond onder ons wordt weggegraven...
door die nieuwe denkers. Ze veranderen de wereld...
en dan is er geen plaats meer voor mij. - Maar, mijnheer...
Frost's frivole escapades zijn bedoeld als plagerij.
Hij kan deze weddenschap nooit winnen. - Ik neem geen enkel risico.
Nee, ik moet gaan staan voor alles wat beschaving is.
Hoe gaat u dat doen?
Ik ga tuig inhuren om 'm te vermoorden. - Dat zal wel helpen.
Houd Lionel frost tegen.
Hallo?
Stop, alstublieft.
Alstublieft, wacht.
Het zit er nog steeds.
Sorry. Volgens mij zit er wat vast in m'n...
Daar is het. ...in m'n keel.
Zoals een noot of een veldmuis of iets dergelijks, weet ik veel.
Sta ik te ratelen? Ik ben een beetje zenuwachtig om eerlijk te zijn.
Sir Lionel Frost, neem ik aan. Hoi.
Niet te geloven. Je kunt praten.
Ja. En ik schrijf ook.
M'n handschrift is niet geweldig, maar...
je snapt wel, opponeerbare duim en dikke vingers.
Hoe kun jij praten? - Goeie vraag. Hoe kan ik dat?
Ik heb eerst gekeken. Ik luisterde en lette op veel dingen.
Ik leerde, stal boeken, af en toe een krantje.
Een oude sjamaan heeft me wat geholpen. Die heeft me ook leren schaken.
Slimme sjamaan. - Niet echt.
Ik versloeg hem elke keer hij is een slechte speler.
En hij speelt vals.
Je bent precies zoals ik me voorstelde.
2,4 meter groot, borstomvang 180 cm. Totaal gewicht rond de 300 kg.
Ik zou meer rond de 290 kg zeggen.
Het komt door het haar waardoor ik zwaarder lijk.
Dat is een beetje misleidend wat soms frustrerend is.
Moet je de grootte van die middenvoetsbeentjes zien.
Die handen. - Mag ik even aan je ruiken?
Ja, natuurlijk. Ik ben pas in bad geweest. Twee weken geleden in een beek.
Je hebt toch niet uit de beek gedronken? - Merkwaardig.
Je noemde me bij m'n... Hoe ken jij me?
Ik heb de brief geschreven.
Heb jij dit geschreven? Heb je mij gevraagd om jou te ontdekken?
Nee, ik heb je gevraagd om me te helpen.
Deze kant op.
Ik schaam mezelf. Sorry als het hier wat ruikt. Ik krijg nooit bezoek.
Ooit.
Mag ik vragen hoe je me gevonden hebt? - Ik heb alles over je gelezen.
Excentrieke playboy verspilt familie-erfenis
Lionel Frost is gek, volgens Koninklijk genootschap.
Dit is m'n favoriet. Stonden er foto's...
Je kunt alles geloven wat je leest. Zullen we verder gaan?
Ik zoek iemand die de wilde plekken op aarde kent.
Iemand die gelooft in mijn bestaan. Maar me ook niet wil doodschieten.
Je gaat me doodschieten, nietwaar?
Zou je me kunnen uitleggen wat je precies van me wilt?
Haal me hier weg.
Ik ben eenzaam.
Jouw wereld wordt alsmaar groter en die van mij wordt opgegeten.
Er is hier niks meer voor mij.
Ik loop al jaren door deze bossen maar ik ben de laatste.
Ik heb hier geen soortgenoten om mee samen te leven, geen familie.
Werkelijk niemand.
Maar...
heel ver weg aan de andere kant van de wereld hebben ze het over dit wezen.
Hij is een sneeuwman. - Een Yeti?
En moet je zien.
Ik denk dat die Yeties mijn neven zijn.
Ze zijn mijn soort. Ik wil naar dat koude oord en ze vinden.
En dan...
hoef ik de rest van mijn leven niet alleen te zijn.
Kun je me daar naartoe brengen? Alsjeblieft?
Jou naar de Himalaya brengen? Dat kan ik onmogelijk.
Jawel, als iemand het kan ben jij het. Jij bent een groots man.
Ik geef toe dat het een verleidelijk voorstel is.
Je moet begrijpen dat mijn doel hier, was om bewijs te vinden van jou.
Mijn naam hangt ervan af. - Welk bewijs?
Onweerlegbaar bewijs van jouw bestaan om twijfelaars tegen te spreken.
Zoals haren, een tand nagelknipsels, ontlasting.
Dat heb ik allemaal. Dat is geen probleem.
In dat geval, waarom niet. Ik zal je brengen naar waar je thuishoort.
En als wederdienst breng jij me naar die van mij.
O, ja. Ik bewijs niet het bestaan van één...
maar een hele evolutionaire tak van missende linken.
Stel je de krantenkoppen eens voor. - Wil je me echt brengen?
Natuurlijk. Ik geef je mijn woord.
Oké, wat is het?
Wat? - Jouw woord.
Dat is een zegswijze. - Klinkt goed, wat is het?
Het woord, mijn beste vriend...
is "vertrouwen."
Dus je wilt de poep nu? - Later is ook goed.
Hoe kan ik je noemen? Als we de halve wereld rondreizen heb je een naam nodig.
Er is nog nooit iemand geweest om me een naam te geven.
Dat werkt niet. Ik heb de papieren nog van, Mr Lemuel Lint.
We veranderen simpelweg de "T" in een "K" en we hebben de perfecte dekmantel.
Mr Link.
Snap je? Net als missende link.
Ik snap 'm niet.
De zaken, we hebben genoeg te doen. - Waar beginnen we.
Met het werk van de wijlen, Aldous Fortnight.
Wij streefde, hoe zal ik het zeggen, dezelfde doelen na.
Voor zijn vroegtijdige dood. Een eenvoudig man...
primatoloog, poëzielaureaat en soms verdediger van het voetbalteam.
Klinkt als een leuke vent. - Hij zocht zijn leven lang naar de Yeti.
En het mooiste van alles, hij heeft een kaart getekend.
Goed, mag ik een vraag stellen?
Jij denkt dat de weduwe Fortnight het zomaar geeft?
Niet piekeren, Mr Link. Laat Adelina maar aan mij over.
Dus jullie hadden kennis aan elkaar.
Zeg dat wel.
Goed, "Dus jullie hadden kennis aan elkaar."
Wat ik bedoel is dat Adelina en ik...
waren meer dat gewoon kennissen.
Wacht even. Ik zeg "O" alsof ik snap wat je bedoelt, maar dat is niet zo.
Laat maar. Als eerste moeten we gaan slapen en wat eten.
Ik ken je amper.
Wat hier? Ik wacht wel buiten.
We doen onopvallend en zijn morgenvroeg weer weg.
Ik kan zo niet naar binnen. - Niet zo, nee.
We moeten op z'n minst jouw bescheidenheid bedekken.
Doe dit om.
Ik vrees een beetje dat dit niet gaat werken.
Kom op, ik denk dat iedereen binnen harige knokkels en slechte hygiëne heeft.
Je valt niet op.
Pardon.
Wat mag het zijn?
We willen overnachten en een kopje Earl Grey thee, met een druppeltje melk.
En laat het alstublieft niet te lang trekken, dank u wel.
Ik hoef niks.
Lionel Frost.
Sir Lionel Frost, eigenlijk.
Zo te zien heb ik het nadeel. - En zo wil ik het graag.
Willard Stenk. Aangenaam kennismaken.
Stenk. Ja, ik ken je werk.
Je hebt elk zeldzaam dier afgeslacht tussen hier en Borneo.
Laat me niet blozen.
Zover ik weet is er één aan je ontsnapt, een jaar of 30 geleden.
Is dat zo? - De Sasquatch...
heeft je blijkbaar verslagen, Mr Stenk. - De Sasquatch.
Als jij denkt het beter te kunnen ben je hartstikke gek.
Hoor je me, zo gek als een dolle hond.
Nee, dat kan niet waar zijn. - Ik ben bang van wel, en dat is het.
En jou is het niet gelukt en mij wel. - Je bent prachtig.
Wacht even. Dit is ongemakkelijk. - Geloof het niet, hij ziet je liever dood.
Of je kop aan de muur...
of misschien je poot gebruiken als zo'n paraplubak.
Nee, bedankt. - Ik moet mezelf even in de hand houden.
Dat is beter. Spijtig genoeg, Sir Lionel...
is het werk waarvoor ik ben aangenomen toch geen gekkenwerk.
Ik heb flink geld gekregen om jou en dit wezen tegen te houden...
om ooit de beschaafde wereld te bereiken.
Wat een vangst. Ik pak twee legendes in één dag.
Ik zou er niet op rekenen.
Ik wist dat Piggot-Dunceby een van zijn dolle honden zou sturen voor het vuile werk.
Ik bedoel het niet kwaad, Frost.
Behalve die.
Denk je alles onder controle te hebben Mr Link? Ik ben zo terug.
Ik dacht het niet.
Sorry, meid.
O, verdorie.
Dat laat het vreselijk tochten.
Geen zorgen, Mr Link. We stoppen toch niet.
Blijkbaar wil Piggot-Dunceby koste wat het kost mijn succes saboteren.
We moeten ons spoeden naar Santa Ana, Californië.
Heer Piggot-Dunceby!
Heer Piggot-Dunceby, een telegram. U heeft een tele...
Hij komt van Stenk.
Dit kan niet waar zijn. Niemand mag hiervan weten, begrepen?
We moeten onze moeite verdubbelen. Frost mag niet slagen.
Stuur een bericht naar Stenk, en zeg dat hij ze blijft volgen.
Naar het eind van de wereld als het moet hoor je, het eind van de wereld.
Heel goed, Collick. Loop nu maar door.
Loop door, ja loop door.
Allemaal instappen!
Hoe is Mr Fortnight overleden?
Begraven onder een lawine op de Hindu Kush.
Hij had geen idee wat 'm is overkomen. - Ik denk dat sneeuw over 'm gekomen is.
Hij heeft zijn zoektocht nooit afgerond. Gestorven in het harnas.
Dit voelt erg opgesloten. Ik voel me suf, zie ik bleek?
Doe niet zo nerveus, Mr Link. Trek geen aandacht.
Ik voel me niet fijn in gestolen kleren. - Je kunt niet naakt rondlopen.
Dat is onfatsoenlijk. - Ja, maar ook z'n ondergoed?
Het voelt een beetje... Ik heb 'm wel omgekeerd, maar...
Is het hier warm? Ik wil frisse lucht.
Goed, dan. Als het echt moet doe dan het raam o...
...pen. - Dat is beter.
Deze kant op, alstublieft. Señora ontvangt normaal geen gasten.
Ja, ik ken het. Waarschijnlijk omdat m'n grot stinkt naar s...
Zouden jullie hier willen wachten?
Probeer niet op het tapijt te gaan liggen.
Lig jij wel eens?
Eens zien of ik het goed begrijp. Je bent van plan...
de halve wereld rond te reizen naar de Himalaya...
opzoek naar dit legendarische wezen?
En daarvoor heb je de kaart nodig die mijn lieve man vasthield...
toen zijn arme dode lichaam onder het ijs vandaan getrokken werd.
Ja, dat klopt.
Is dit alles wat je me wilde zeggen?
Ben ik wat vergeten? - Hij was je vriend.
Absoluut, als een broer voor me. - En je komt niet eens op zijn begrafenis.
Ja, ach. Afscheid nemen is zo moeilijk.
Wat is er tussen jou en Aldous gebeurd?
Kom op, Adelina. Volgens mij weet je dat antwoord al.
Het was voorbij tussen ons, Lionel. En Aldous was er altijd voor me.
Ja, wat fijn voor jullie. - Ik kan je op dit moment niet aanzien.
Daar. - Daar?
Daar, daar, Adelina.
Zo'n gevoelig iemand als jij moet zich niet opwinden.
Ik word triest als ik je in dit oude huis opgeborgen zie...
omgeven door herinneringen aan voorbije tijden.
Als een ongelukkige vogel, opgesloten in een kooi.
Jij was altijd zo'n levendige, inspirerende, aanstekelijke vouw.
Stop! Wat is er mis met jou?
Denk je dat ik blind ben? Je komt omdat je iets wilt...
en je denkt me te kunnen charmeren en vleien. En ik doe wat je wilt?
Ja. - Nee.
Zullen we het nog eens doorlopen? - Je bent niet veranderd.
Alleen oog voor je legende, voor je eigen prijs.
Je gaat nu mijn huis uit. - Adelina, je begrijpt me verkeerd.
Ik zie wat de nalatenschap van je man voor je betekent...
Ik zou nooit de kaart willen krijgen door onfatsoenlijk geflikflooi.
Nee, ik betaal je ervoor.
Eruit! - Kom mee, Mr Link.
Ga mijn huis uit.
Opgedonderd m'n huis uit. Wegwezen.
We gaan toch niet inbreken? Dat is tegen de wet.
Alsjeblieft, Mr Link. Dit is Amerika.
Trek dit aan.
Hé, Sir Lionel. Sorry. Heb je een maatje groter?
Ik denk dat er nu een ladder in zit. - Over je kop, het is vermomming.
We komen niet om te dansen. Weet je, laat die kous maar zitten.
Hier. Gooi dit touw over de muur?
Wat heb je nou gedaan?
Hoe bedoel je, ik heb het touw gegooid. - Ik bedoelde niet alles.
Ik ben heel letterlijk.
Zou je niet zeggen. - Nee, dat zeg ik.
Dat zeg ik toch, luister je niet? - Wat gaan we nu doen?
Je zei dat ik het touw moest gooien. - Waarom gooi je dit er ook niet over?
Laat maar. Klim naar boven en trek me omhoog.
Ik ben niet goed in klimmen. - Natuurlijk wel, kijk naar je armen.
Daar heb je een punt. Dat is een goed punt.
Bravo. - Dank je.
Schiet nou toch op. Je maakt teveel lawaai.
Sorry.
Kun je het tillen? - Ik denk het.
Breng het dan naar het raam en gooi het in de bosjes.
Ik ga op de uitkijk.
Wat doe je nou?
Een momentje, graag.
Ik ben er bijna.
Stoppen.
Is er een probleem? - Speel anders trompet...
en zing ondertussen het volkslied.
Dat kan ik proberen maar ik heb geen trompet. En ik ken dat lied niet goed.
Wacht, je wilt helemaal niet dat ik dat doe, ik heb je wel door.
Ik wist het.
Vreselijke dieven. - Een eerlijke analyse.
Lionel Frost!
Ik weet dat jij daarin zit.
Ik wil niet weten hoe je hieraan komt. - We hebben een non overvallen.
O, hemeltje. Ik denk dat je jezelf vergist.
Je hebt gelijk, ik ben het. Hoe wist je dat?
Geef de kaart van mijn man terug.
Adelina, ik denk...
Iemand is op je aan het schieten en ik ben het niet.
Heb je ook van hem gestolen?
We hebben hier echt geen tijd voor ik moet naar de Himalaya...
en ik heb jouw kaart nodig. - Niet zo snel.
Alsjeblieft. Wat heb jij eraan?
Iets wat je tegen me gezegd hebt. Hij is tijd voor deze ongelukkige vogel...
om uit haar kooi te breken.
Adelina? - Inderdaad, Sir Lionel Frost.
Met je grote harige v...
Sorry, maar wie is dit? - Leg ik nog wel uit.
Ach, wat maakt het uit. Het gaat erom dat ik meega.
Ik heb zeker niks te zeggen.
Para Nada. - Goed, prima.
Vlug, we moeten aan boord.
De trein vertrekt.
Wat? We missen 'm.
Ander plan. Deze schurk moet op een zijspoor.
O, ik dacht het niet.
Volg mij. We moeten een alternatieve route vinden. Geen tijd voor getreuzel.
Vanuit New York, kunnen we naar Londen. En makkelijk door Europa per spoor.
Door naar India, en van daar...
is het nog een klein stukje lopen tot de Himalaya...
en ons uiteindelijke doel, Shangri-La.
Shangri-La? Nee.
Niet te geloven. Goeie goedheid, dit klinkt...
Mijn goedheid, dat is geweldig.
Dit kan niet waa... Wat zei je nou precies?
Is het soms een plaats?
Het heeft vele namen gehad...
Shambhala, Agartha, de vallei van de blauwe maan.
Volgens legendes is het een plek van ongekende schoonheid.
Een aards paradijs waar niemand ooit oud wordt.
Eigenlijk, geloofde Aldous dat dit verhaal niet helemaal klopte.
Hij dacht niet dat het een vallei is waar mensen niet oud worden...
maar van mensen die nooit zijn geëvolueerd.
Vroege mensen.
Zoals ik? - Zoals jij.
Ja, dat klopt.
Een onontdekte beschaving van Yeties...
die leven en floreren in afzondering.
Nogal een sterk verhaal. Maar volgens mij was hij iets op het spoor.
En ik zal in zijn voetsporen treden, helemaal tot en met de prijs.
Maar ik zie geen pad naar Shangri-La op deze kaart.
Alleen de weg naar Gamu. Wat is dat?
Niet wat, maar wie.
De exacte locatie van de vallei wordt als verloren beschouwd.
Maar Aldous ontdekte... - Aldous...
Sorry, nu mag ik. - Ga door.
Aldous leerde de berggids Gamu kennen, die een geheime weg door de bergen kende.
Aldous geloofde dat als we Shangri-La kunnen vinden, vinden we de Yeti.
Ja, en dan, Mr Link...
ben je eindelijk verenigd met je verloren soortgenoten.
Ik ben eigenlijk een rustig persoon, maar vind je het erg als ik een beetje...
grom van opwinding?
Dat was leuk. - Laten we niet te enthousiast doen, goed?
Weet je, ik dacht niet dat het mogelijk zou zijn.
En toch, ben je er recht tegenover mij.
Ik kan het niet geloven.
Al die jaren heeft mijn man hiernaar gezocht.
Ik zou willen...
Ik zou willen dat hij erbij kon zijn. - Arme Adelina.
Dat betekent niet dat ik blij ben met jou. - Dat is heel erg onredelijk.
Weet je, ik ga voorlopig heel lang uit het raam staren.
O, hemeltje toch, is dat de lucht?
Schiet nou toch op. - Wees geduldig.
Zie je niet dat die arme Mr Link nerveus is?
Hij heeft veel meer zorgen dan hier aan boord gaan.
Hoe bedoel je dat?
Ik zal het heel duidelijk zeggen.
De jager die ons achterna zit geeft niet zomaar op, snap je dat?
Hij zit ons ongetwijfeld op de hielen.
Als hij ons pakt, schiet hij je dood, vilt hij je...
en gebruikt hij je vacht als haardkleed. En als dat gebeurt, nou dan...
Dan win ik nooit m'n weddenschap.
Lionel!
Stenk volgt ze op een vrachtschip richting London.
Hij zegt dat hij ze aflevert, punt, punt... dood of levend, uitroepteken.
Huur tuig in en koop de havenautoriteiten om.
Zodra dat schip het land bereikt wachten wij op ze.
Binnen.
Wat? Wil je dit nu hebben?
Wat zou je zeggen van een goedmakertje?
Dat vind ik helemaal niet erg.
Ik dacht de lucht wat te kunnen klaren. - Mijn lucht?
Mijn lucht is schoon. Maar, Mr Link.
Ik denk dat zijn lucht ergens opgepropt zit.
Hij acht jou zo hoog, Lionel.
Hij gelooft echt in je. En toch behandel je hem slecht.
Noem één voorbeeld, dat ik hem slecht behandelde.
Je prikt 'm met je stok. Je laat hem sjouwen als je bediende.
Je zegt dat hij naar natte hond ruikt. - Ik zei eentje.
Je zet jezelf voorop en Mr Link altijd als tweede.
Dat is simpelweg niet waar. Denk je zo werkelijk over me?
Ja.
O, rustig maar.
Je lijkt anders helemaal niet zo rustig.
Misschien is het tijd om een stap in een andere richting te zetten.
Ik heb geen flauw idee waar je het over hebt.
Moet je hem zien. Zijn hoop ligt in jouw handen.
Ga met hem praten.
Kun jij dat niet doen? - Ga nu, of ik gooi je overboord.
Sir Lionel, ik was net een frisse neus aan het halen.
Je ziet er bezorgd uit, Mr Link.
Heb je ooit iets zo graag gewild dat het van binnen pijn doet?
Net als een scheet, maar triester.
Ja.
Dat heb ik zeker.
Zolang als ik me kan herinneren.
Wil ik een grote avonturier worden. Gerespecteerd door het hele rijk.
Dat is niet helemaal gelukt. Nog niet.
Maar op een dag... Op een dag zullen de mensen mijn daden herinneren.
En mijn naam kennen. - Natuurlijk doen ze dat.
Jouw naam gaat de geschiedenis in als 's werelds grootste avonturier.
Nou, niet de grootste natuurlijk.
Jij hebt tenminste een naam.
Een eigen naam bedoel ik. Ik denk niet dat "Mr Link" echt telt.
Nou dan, moeten we daar misschien wat aan doen.
Hoe bedoel je? - Je moet een naam kiezen.
Een naam met een speciale betekenis voor je.
Misschien...
Misschien de naam van iemand in je leven die je hier geraakt heeft.
M'n tepel? - Hart, je hart.
Een aantal jaren geleden kwam er een goudzoeker in het bos wonen...
om hun geluk bij de rivier te beproeven.
Op een dag waren ze vlak bij mijn grot bessen aan het plukken.
En toen ze me zagen stonden ze gewoon maar daar.
En toen ik ze aankeek, gilden ze niet of renden niet weg zoals de meesten doen.
Ze bleven gewoon... Ze bleven gewoon lachen.
En die lach betekende alles voor me.
Perfect. En hoe heette die goudzoeker?
Susan.
Susan? - Ja, Susan.
Dat wordt mijn naam. - Dus die goudzoeker was een meisje?
Ja, dat klopt. - Dan is dat toch een meisjesnaam.
Nou, ja.
Het past bij je.
En voor nu.
Nu moeten we gaan rusten. We hebben nog een lange weg te gaan...
maar ik verzeker je dat we de Himalaya bereiken.
En deze verloren beschaving van Yeties vinden, dit Shangri-La.
Wij zullen jouw plek vinden.
Welterusten...
Susan.
Dat was absoluut onbaatzuchtig al zeg ik het zelf.
Adelina, wat is er? Kom je woorden te kort?
Stenk, laat haar met rust. Je vecht tegen mij.
Steek je handen in de lucht.
Ruk niet aan m'n blaffer. - Lionel, kijk uit. Handen thuis.
Hé jij daar. Raak hem niet aan.
Help me!
Nu heb ik je.
Ik kan er niet bij. - De reddingsboei...
Gooi de reddingsboei.
Dat is beneden de gordel, nietwaar? - Wat?
Ik pak je.
Hier ben ik.
Help!
Nog even vasthouden. - Dat doe ik.
Ik ben er.
Een monster. En hij heeft een weerloos meisje.
Monster? - Weerloos?
Pak ze.
Hierheen.
Mr Link, houd je broek aan. Alsjeblieft, brave jongen.
Verdomme, de baas gaat dit niet leuk vinden.
Weet u dit zeker, Mr Stenk?
Echt wel. Een compleet verloren wereld, zei hij.
Grootvoetige beestjes zover als je kunt zien.
Nee.
Ik ga er niet achter staan. Het is een bespotting van de mensheid.
Een schijn van een beschaafde maatschappij.
Ik maak dit met de grond gelijk al is het laatste wat ik doe.
Alles bij elkaar pikt hij het best goed op.
Kom mee, Mr Link.
We zijn onze tegenstanders een stap voor laten we dat zo houden.
En ondertussen kunnen we van het uitzicht genieten.
Hebben we de boot nog nodig?
Er is zoveel moois in de wereld. - Ja.
Lionel, kijk.
Opmerkelijk.
Dit is net als vroeger, vind je ook niet?
Ja, alhoewel, de Sasquatch is nieuw.
Hij ligt heerlijk te slapen.
Hij komt van heel ver.
Dat komen we allemaal.
Goedemorgen.
O, Lionel.
Zeg kerel, kun je even loslaten. M'n armen worden gevoelloos.
Hoe gaat het? Zijn we er al bijna?
Bijna Susan.
Weldra ben je aan het dartelen in de sneeuw met een groot harig aapmens.
Wacht maar af. Jongen, daar kan ik van dromen.
Ja, dit moet het zijn.
Maar, Lionel...
wat komt hierna?
Hierna moeten we vertrouwen op mijn grote antropologische kennis...
en mijn scherp oog voor lokale gebruiken.
Versta je Engels?
Ja, hallo? Excuseer, meneer.
Wilt u ons alstublieft de weg...
naar Gamu wijzen. Begrijp je dat?
Ga... mu?
De Engelsman overzee.
Dat is best onbeleefd. Ik zei dat het onbeleefd was.
We zijn op onbetreden paden in de Himalaya.
Dit is enkel een lokale groet.
Fijn je te ontmoeten.
Het beste.
Jullie zoeken Gamu? Dat is mijn grootmoeder.
Ik zal jullie brengen.
Ik moet jullie waarschuwen dat ze niet van bezoek houdt.
Ze is oud en onbeschoft en prefereert eenzaamheid.
En alsjeblieft, wat je ook doet...
spreek niet over de kip. - De kip?
Alsjeblieft, spreek nooit over de kip. - Natuurlijk niet.
We snappen het. - Geen kip, begrepen.
Gegroet, eerwaardige Gamu.
Het is een eer. - Vanwaar die kip?
Waar heeft hij het over?
Ze zegt dat jullie moeten blijven eten.
Sorry, maar wat is dit? - Yakschotel.
Nee, bedankt. Ik eet geen vlees. Behalve bacon en eekhoorn en kip.
Geen kip, ik zei vis. - We kunnen onze gastvrouw niet beledigen.
Eet op.
Het is heerlijk.
Gamu, misschien kunnen we wat van je thee proberen.
Het is gemaakt van yakboter.
Heeft u ook iets wat niet van een yak is? - Yak is ons leven.
Yak is melk, vlees, kleding, vriend.
Ongebruikelijk boeket. - En het ruikt ook raar.
Dat is niet de thee. - Wat is het dan?
Dung. Dat gebruiken we als brandstof.
Yak? Yak, natuurlijk.
Koekje?
Ik moet er eigenlijk maar eentje nemen...
maar ze zijn zo lekker.
Gamu, mag ik?
We hebben duizenden kilometers gereisd voor een verloren plek in de bergen.
Een plek die u waarschijnlijk kent.
Sommigen noemen het, Shangri-La.
De plaats die u zoekt is niet verloren.
Het is verstopt. Het is bewust verstopt.
Misschien zijn de mensen die het zoeken wel verloren.
Dan kent u het. - Ja, dat klopt.
En ik weet dat het niet voor de mens bedoeld is.
Het is geen plek voor jou. - Nee...
het is voor mij.
Je hebt m'n grootmoeder vermoord. - Vlug, iemand moet mond op mond beademen.
Daar ben jij geknipt voor. - Hoe ruikt m'n adem?
Nu heb je haar weer vermoord.
Ik heb me vergist.
Je hebt gelijk om hem naar zijn soortgenoten te helpen waar hij hoort.
Leid ons dan ernaartoe? - Je maakt zeker een grapje?
Ik vertel mijn kleidochter de weg.
Ga, eruit.
Ga m'n huis uit. - Ik heb het je vriendelijk gevraagd...
maar ik vraag het niet nog een keer.
Zeg ons wat je hun verteld hebt.
Mr Stenk, je doe het helemaal verkeerd.
Je moet geen weerloze oude vrouw bedreigen.
En die kip dan? - Welke kip?
Nee. Je moet haar weerloze kleinzoon bedreigen.
Hierheen!
Broeder.
Wie is het die voor ons staat?
Sir Lionel Frost.
En als ik mag vragen, hoe kunt u zo goed Engels spreken?
Hoe kan jij zo goed Engels praten?
In Eton, overduidelijk. - Hoe weet u dat ik geen yeti spreek?
Omdat... Ik weet niet goed waar dit naartoe gaat.
Is er iets mis met blijven waar we zijn?
Spreek jij altijd in de vragende vorm? - Dat weet ik niet, doe ik dat?
Ik heb een vraag. Waarom worden we hier gebracht onder dreiging van een speer?
We dragen geen wapens om te dreigen maar om te verdedigen.
Dat maakt ze niet minder scherp. - Weet jij ervan?
Ik benoem het vanzelfsprekende. - Vaak is dat hetzelfde.
Dit is absoluut zeker, we komen niet voor roem en rijkdom.
We komen je tempel niet plunderen of je rust verstoren.
We willen niks van je.
Waarom ben je hier dan?
Vanwege mij, sorry.
Maar natuurlijk. De plattelandsneef.
De rooie boerenpummel.
Eigenlijk... Eigenlijk is het meer...
Ik denk dat het meer roestbruin is.
Ik hoor vaak rood, ik vind het meer kastanjebruin.
Ik heb veel herfstkleuren in me.
Dus, snap je?
Maar goed. Ik dacht dat er misschien plek voor me was tussen jullie.
Kom deze kant op.
Dit is het dan, Shangri-La.
Een mythe die werkelijkheid wordt. - Shangri-La?
Zo noemen wij het niet.
Wij noemen het...
Wat flegmatisch. Wat betekent het?
"Donder op, we haten je."
Deze vallei is onbezoedeld, waardevol...
en zo zal het blijven.
Er is geen plaats voor jou tussen ons.
Maar jullie zijn mijn soort, mijn familie.
Nee, ik denk het niet.
Als je mij vraagt hoef je niet de halve wereld af te reizen om jouw soort...
te vinden.
Mens, moordenaar van het leven...
van hoop, van dromen.
De mens praat over de wonderen van de wereld...
maar het is een prijs, iets dat opgeëist moet worden als bewijs van waarde.
Ze heeft wel een punt.
De geheimen die je hebt gezien zijn van ons en ons alleen.
De buitenwereld mag nooit te weten komen over onze heilige vallei.
Dat kunnen we niet toestaan.
Ze gaat ons vermoorden. - Jullie vermoorden?
We zijn toch geen monsters.
Heel even dacht ik dat je ons misschien ging...
Gooi ze in de diepe put van eenzaamheid en miserabele teleurstelling.
Sorry, wat? - Daar blijven jullie de rest van je leven...
nadenken over jullie zieke wandaden. - Je kunt ons niet hier houden.
Het is barbaars. - Het is behoud.
Jullie onmensen.
Dit is afschuwelijk.
Ja. - Ze zullen me bij de club weer uitlachen.
Niet te geloven.
Kijk naar hem.
Kijk.
Zijn droom ligt aan diggelen en jij praat alleen over jezelf.
En mijn dromen dan? - Wat om bij die domme club te horen.
Die mannen mogen je niet en hebben geen respect voor je.
Ze geloven niet in hetzelfde als jij.
Dus waarom wil je er dan zo graag bij horen?
Omdat... Omdat ze zeiden dat ik het niet kon.
Jij en Susan zijn helemaal niet verschillend.
Om bij de verkeerde dingen te willen horen.
Dat begrijp je toch nooit.
Weet je wat, Lionel?
Al die tijd denk ik dat je meer geeft om de legendes die je volgt, dan om mensen.
Maar ik vergis me. Er is maar één legende waar Sir Lionel Frost echt om geeft.
Is het een eenhoorn?
Je bedoelt mij zeker?
Jij bent alleen maar geïnteresseerd in jezelf.
En toch, sta je ervan te kijken dat je altijd alleen achterblijft.
Je begrijpt me niet.
Ik ben beter dan jij denkt.
Bewijs maar.
Je praat over bewijs, maar het enige wat je biedt zijn woorden.
Waar is die grootse man, Sir Lionel?
Waar is zijn bewijs? Waar is het bewijs van zijn waarde?
Ik denk misschien dat de grote Sir Lionel Frost...
een mythe is.
Het is tijd om onze schuld te vereffenen.
Ik heb belooft je te brengen waar je thuishoort en ik houd me aan mijn woord.
De ouderling heeft gelijk. Je hoort hier niet.
Sta op. We gaan.
Houd me stevig vast. - Weet je het zeker?
Adelina kijkt. - Wat?
Nee, ik wil dat je me de put uitgooit.
Weet ik niet. Je bent misschien te zwaar.
Onzin. Geef alles wat je hebt.
Moeilijk te zeggen wiens schuld dat was. Laten we het nog een keer doen.
Adelina, gooi iets naar beneden.
Een touw was beter geweest.
Dat weet ik nog niet. Nog drie en we kunnen en schans maken.
Dat voelt heerlijk.
Leuke plek.
De mensen die we hier niet willen gaan weg.
Dwing ze te blijven!
Bind dit om je middel. We hebben een verraderlijke klim voor de boeg. Vlug!
Volgens mij heb ik m'n knoop...
Dit is waar het eindigt, Frost.
Ik sta niet toe dat jullie verder gaan.
Moet je zien, hand in hand met apen...
en vrouwen. Je zult nooit een van ons zijn.
Dat klopt. Dat zal ik nooit.
En het boeit me ook niet meer. Ik ben van gedachte veranderd.
Ik ben geëvolueerd. - Wat?
Dat is absurd.
Natuurlijk wil je een van ons zijn. Wij zijn geweldige mannen.
Wij geven de wereld vorm!
Grappig.
Dat dacht ik ook. Maar nu...
nu denk ik dat de wereld ons vormt.
Dat was eigenlijk goed gevonden, kan iemand dat opschrijven?
Sorry. Mag ik...
Je zou toch niet alles opgeven voor...
dat ding?
Ja, dat zou ik wel doen.
En dat ding heeft een naam.
Ik heet Susan. - Dat ding is een verschrikking.
Dat ding is meer man dan jij ooit zult zijn en hij is mijn vriend.
Wat veel beter is dan in een vriendenclub met jou.
Als jij nog denkt om hem wat aan te doen...
zul je eerst langs mij moeten.
En mij ook. - Ja, en ik.
Jij moet dat niet doen. - O, ja. Inderdaad.
Ga er langs.
Je kunt je missende link houden en je verloren wereld.
Je bent er welkom.
Niemand zal ooit weten wat jij hier hebt ontdekt.
En niemand zal ooit nog je naam herinneren.
Mijnheer? - Orde zal zegevieren.
Beschaving houdt stand.
Je bent een slechte man.
Rennen.
O, wat jammer.
Waarom hang ik altijd te bungelen?
Zijn we dood? - Nog niet.
Je dag is eindelijk gekomen, Frost.
Hier is de dooi.
Zo hoeft het niet te gaan. Piggot-Dunceby is dood.
Het gaat me niet meer om het geld.
Het is gewoon oppervlakkige, egoïstische trots.
Voorzichtig, Stenk. Je weet wat er voor trots komt.
Wacht, dit weet ik.
Is het dinsdag?
Susan, probeer opzij te grijpen.
Ik heb geen grip.
O, nee.
Ik wil je graag bedanken.
Voor wat je daarnet zei.
Dat hoeft toch niet.
Oké.
Wat gaat er nu gebeuren?
Ik weet het niet.
Ik ben toevallig op zoek naar een nieuw hulpje.
Partner. - Partner.
Je weet zeker niemand? - Ik kan rond vragen als je wilt.
Misschien die man in het dorp met die tong, zo iemand?
Jij Mr Link. Ik bedoel jou.
Mij?
Mijn goedheid, ja. Ja, natuurlijk...
ik ken wel iemand.
Kijk.
Jullie Utopia is niks.
Kom mee, Mr Link.
Ga naar de kapper. - Zo is het genoeg.
En je hebt een raar accent. - Sta erboven, Mr Link.
Je hebt de wereld gezien. Onthoud daar ieder moment van, Susan.
En jij, Adelina? Wat heb jij gezien?
Ik heb bewijs gezien.
Je bent een groot man, Sir Lionel.
Maar ik verdien groter.
Het is tijd voor mijn eigen avontuur.
Niet voor jou, niet voor Aldous, zelfs niet voor jou, Susan.
Maar voor mezelf.
Tot ziens, heren.
Leunde jij net naar voren voor een kus?
Dat heb ik ook ooit gedaan. Heb ik niet...
maar ik kan me voorstellen dat het bij mij ook zo gaat.
Dit is het Mr Link.
De zeemeermin van Fiji.
Dit kan een belangrijke aanwijzing zijn, voor de grootste ontdekking van de eeuw.
We zijn toch al in Shangri-La geweest. - Nee, Atlantis.
Wat zeg je me nou? - Ik zeg het. Ik zweer het.
En ik ben niets als ik geen man ben van... - ...je woord, begrepen.
Niet treuzelen vriend. Het avontuur wacht.
O, jongen.
Kan ik nog mijn zwempak pakken?
Vertaling: Shaktimaan